Dwie półkule, każda swoją duszę. Ma sens, prawda?

Po śmierci człowieka czekają dwa sądy ostateczne. Jeden dla duszy rozumowej, drugi dla emocjonalnej. W uproszczeniu.

Często wyroki są spójne. Racjonalizujecie swoje porywy serca, internalizujecie swoje dedukcje, próbujecie pozostać w zgodzie ze sobą. 

Lecz gdy nie są, logiczna dusza częściej trafia na dół. 

Wasza rozumowa optymalizacja czasu, pracy, zysku, wydajności, wszystko to przesłania wam to, co ludzkie. 

Wasze zbrodnie w afekcie, giną w porównaniu do planowego odczłowieczania bliźniego swego, ukrytego w rocznych sprawozdaniach korporacji.

Zwłaszcza ostatnio. 

Tak, to bardzo komplikuje boskie sądownictwo. Dwa razy więcej roboty. 

Nawet nie zaczynajmy rozmowy o ośmiornicach.